Chute Transkripsyon

chute transcript chute transkripsyon 2

-Please click on the image for English original text OR watch the video

Kontak Doğaçlama’nın gelişimine ve bu alanda eğitmenlerin bilgi paylaşımına bir platform olmayı amaçlamış olan Contact Quarterly Dergisi, bu formun çıktığı ve geliştiği yıllarda birçok dansçı ve eğitmenin düşünce ve araştırmalarına yer vermiştir. 1997’de ise  1975-1992 yılları arasında yayınlanan yazılardan bir seçkiyi Kontak Doğaçlama – Kaynak kitabı (Contact Improvisation – Source book) olarak basmıştır.

Burada bu kitaptan bazı kısa tercümelere Türkçe okurlar için Defne Erdur‘un derleme ve redaksyonları ile yer vermeye devam ediyoruz.

CQ/CI Source book*, sy. 86-85  (Vol.7, 1981-1982)  –    Tercüme: Müge Çavdar

“Chute” Western Front in Vancouver B.C.’de, Ağustos 1979’da Current Exchange—kontak doğaçlama çalışmaları ile ilgili deneyimleri paylaşmak için bir araya gelinen bir toplantı—sırasında yayına hazırlanan bir video kasettir. On dakikalık bu video materyali Haziran 1972’de Steve Paxton tarafından New York’daki John Weber Gallery’de düzenlenen Kontak Doğaçlama toplantısında, Steve Christiansen tarafından kaydedilmiş olan yaklaşık 15 saatlik dansın görüntüleri arasından seçilmiştir.

Bu materyal, düzenlenmesi için bir girişimde bulunulmasına kadar 7 yıl beklemiştir. Ortaya çıkan sonuç bu yıllardaki çalışma ve gözlemlerle evrimleşen harekete dair bir bakış açısının belgesidir. 1972’de gerçekleşen bu dans 1979’da göze, otomatik reflekslerin esaslı bir çalışmaya dönüştüğü, ham enerjinin kendisiyle yabani ve heyecanlı bir şekilde direkt olarak buluşması gibi görünmüştür. Düzenleme sırasında arayışımızı düşme görüntülerine odaklamak uygun geldi. Yürümenin bile bir seri düşme olduğu algısını göz önünde bulundurunca, tanımımızın düzenleme işlemini imkânsız hale getirecek kadar kapsayıcı olduğunu fark ettik ve sınıflandırma zorunlu hale geldi: batarak düşüşler, yatay düşüşler, kazalar, yukarı düşüşler, aşağı düşüşler, kontrollü düşüşler, serbest düşüşler, “şaplamalar” vb.

Steve metni tamamlayıp ses kaydını yaptıktan sonra Steve, Christiansen ve ben videoyu buradaki konuşmayı tamamlayacak şekilde düzenledik.

Kaseti satışta ve kiralanabilmektedir (bkz. Classifields sf 62).

Lisa Nelson

***

video için linke buradan ulaşabilirsiniz

Steve Paxton:

Yukarıdan aşağıya geçişi inceliyorum.

Ayakta duruştaki küçük danstan yürüyüşteki bağlantılı düşüşlere, diğer bedenlerin yüksek noktalarından atlama ve dalmalara kadar, geçişin kapsamına bakıyorum.

Deneyimle birlikte düşme eylemi uzaklık, konum/durum ve yön değişkenlerine bedenimi adapte edebilme ve bedenimin hangi kısmının ilk etki anını hissedeceğini anlama becerilerini de kapsar hale geldi.

Bedenimin yere ilk değen kısmını kaldıraç olarak kullanabilirim. O kısma doğru uzanarak kol ve bacaklarımı gövdemle birleştirip düşüş enerjisini ve ağırlığımı yere yumuşak bir şekilde aktarabileceğim bir dizi oluşturabilirim. Düşüşün kısa özgürlüğünde bedenim ani bir kazayı kontrollü bir inişe dönüştürebilir.

Uzamsal ve kinestetik oryantasyonda kısa sürede bu kadar fazla değişim olması mekanı küre gibi algılamama neden oldu. Bu küre, biri de görüş olan birkaç duyu tarafından elde edilen bir görüntü kümesi. Sanki tüm yönlere hızla bakmak bana tenim yerine bedenimi çevreleyen görsel/gören bir yüzey olsaydı nasıl olacağına dair bir imge sunuyormuş gibi.

Deri imge için en iyi kaynaktır, çünkü aynı anda tüm yönlerde çalışır. Eğer derimizi kapatabilseydik bunu çok daha iyi anlayabilirdik. Ancak deri çoğu zaman otomatik pilotta çalışır. Beden yüzeyinde beklenmedik bir uyaran ortaya çıkarsa bilinçli zihin alarma geçer, ancak giysilerimin bedenimle temasını veya sandalyedeki ağırlığımı çoğu zaman fark etmem.

Oysa Kontak Doğaçlama’da kendi derimde asılıymışım gibi hissediyorum. Ve beni koruması, uyarması ve tepki verdiğim veriyle geri beslemesi için derimden/tenimden gelen bilgiye güveniyorum.

1972’den kalan, John Weber Gallery’deki ilk Kontak Doğaçlama performans eğitiminin materyaline bakıyoruz. Sıcak bir New York günüydü ama herkes oyuna katılmış gibi görünüyordu. Hızla fırlayan bir bedeni yakalamaktan ne öğrenilebilir? Zamanlamanın önemi. Doğru hazırlık diye bir şeyin olduğu. Tekniği zihinle anlamanın bedenle anlamaktan farklı olduğu. İlk etki emildiğinde veya yönü değiştirildiğinde momentumun genişletilebileceği ve kullanılabileceği. Veya görüşte imkânsız olsa da küçük bir kadının iri bir erkeği yakalama olasılığının olduğu—bunların çoğu yere doğru yönelir. Ama bu uygun olandır. Çok fazla ağırlığı kaldırmaya veya durdurmaya çalışmak tehlikelidir. Amaç yapılacak en basit şeyin ne olduğunu keşfetmektir.

Birbirine doğaçlama özgürlüğünü tanıyan iki insan arasında oluşan fiziksel etkileşimdeki güçlerle baş etmeyi öğrenebileceğimize, yere ve bedene güven duyduğumuzda, inandık.

Tüm düşüşlerin ilk anı çok önemlidir. O anda bir dönüşe hazırlanılabilir. Eğer hazırlık ilk anda yapılmazsa, düşüş düşen kişinin yönlendirmesi olmadan gerçekleşir.

Bir beden güvende olmak için ne yapabilir? Olmayan bir şeye güvenmek bedenimin içinde bulunduğu koşulla, durumla benim aramda bir engeldir.

Geçmiş yargılarımın hafızası bana önyargılı davranmanın güvenli olmadığını söyler. Hafıza bilinçli olarak faaliyet gösteremez çünkü bu hız seviyelerinde güvenliğimi sağlamayı düşünemem.

Düşünce çok yavaşsa açık bir zihin işe yarar mı? Öyle görünüyor.

Kas hafızası haline gelen düşme becerilerini öğrenmeye karar verişimi hatırlıyorum. Bu becerilerle hayatta kalma ihtimalimin daha fazla olduğunu fark etmiştim—gelecek olanlarla ilgili bir değerlendirme. Bu yolla, ön hüküm ve hafıza şu an olmakta olan üzerinde rol oynamış oluyor.

Yetişkinler ve çocuklar aynı hızla düşüyor olsa da kütleleri yapısal güçlerine oranla daha büyük olduğundan yetişkinlerin kendilerine zarar verme olasılığı daha fazla. Bununla güvenli bir şekilde baş edebilmek için tepkiler geliştirmek mümkün. Kayma, yuvarlanma veya inişte tüm yüzeyi kullanma hareketleri inişin etkisini mümkün olduğu kadar fazla kas alanına yaydığı için Japon dövüş sanatlarında olduğu gibi Kontak Doğaçlama’da da yararlıdır.

Düşme momentumunu yerle veya partnerle çarpışmayacak şekilde yönlendirme olanaklarıyla ilgileniyorum. Beden on yıllarca dayanabilir. Eklemlere zarar vermek istemem. Öte yandan uğursuzluğa odaklanmamak gerekir. Korku yadsınamaz.

Verimli düşüşler dikey momentumu yatay seyahate dönüştüren kayma veya yuvarlanmalara dönüşme eğilimindedir.

Partnerimden ayaklarımın üzerine inmemi sağlayacak bir son dakika desteği alabilirim. Düşüşüm partnerimin bedeni etrafında dönüş yapacak şekilde yönlendirilebilir. Bu şekilde, aşağıya doğru başlayan bir düşüş partnerimin bedeni ekseninde bir dönüşe yönlendirilebilir ve bu momentum sonunda tekrar yüksek bir iniş pozisyonu kazanmak için kullanılabilir.

Kasılma içeren enerji veya gerilimler hassas, nükteli, incelikli hareketlerin algılanmasını bastırır, bu durumda yerçekimi kuvveti maskelenir.

Gevşemiş olmak neredeyse doğru; ama salıvermek, sarkmak yanlış.

Ayakta dururken gerçekleşen küçük dans sırasında iskelet dizilimini keşfederken iskelet parçalarının hassas düşüşlerini hissediyorum.

Bir şey açık. Dans ettiklerim üzerine çok zayıf bir zihinsel ve kas hafızam var. Doğaçlama sırasında bedenimin yaptığı spesifik hareketler bilinç düzeyinde kayda geçmiyor ve onları yeniden yapılandıramıyorum. Hareket anında şeffaf olduğumu hissediyorum. Ona çok az neden oluyorum ve artan hiçbir şeyi tutmuyorum.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s